Meimeringen | Afscheid

Ik heb er wel een traantje bij gelaten zei ze. En ik begreep het volledig. Ik zei dat ik dat ook altijd had bij zo’n afscheid. En dat het toch altijd pijnlijk is als diegene waar je zo lang lief en leed mee hebt gedeeld, opeens verdwijnt. We zaten even te bedenken wat allemaal. Avondopleidingen, ziekenhuisperioden, werk. Natuurlijk werk. Familie. Vrienden. Niets daarvan was mogelijk geweest als hij er niet was geweest. Hoewel we hem niet altijd goed behandelden, ook daarvan waren we overtuigd. ‘Ik heb hem wel wat verwaarloosd zo nu en dan,’ zei ik. ‘Gewoon omdat ik het druk had en er zoveel andere dingen waren. Dan gebruikte ik hem alleen maar en gaf ik er niets voor terug. Zij kende zulke periodes ook. En vond dat ook wat spijtig. Ze vertelde ook dat ze alleen afscheid van hem had genomen, omdat haar man dat niet zo goed...

Lees verder »