Meimeringen | De barricades

‘Ik wil naar huis.’ Het verzoek van het jongetje klonk klaaglijk. Zijn kleine tere lijfje verbonden met toeters en bellen, slangen en infusen. Zijn hoofd opgezet door de dexamethason. Hij vroeg om een dekentje omdat hij het zo koud had. Schilfertjes rond zijn mond, de koortsaanvallen die de kanker veroorzaakten gaven hem een rode onnatuurlijke gloed. De dood loerde al in zijn ogen. Ik had er niet naar moeten kijken, maar ik vond dat het kind het verdiende. Dat ik keek. Naar hoe dapper hij was. Naar hoe hij de ene behandeling na de andere doorstond. Hoe hij moest overgeven, hoe hij in een scan moest en niet meer wilde. Dat zijn ouders met de macht van de onmacht er alles aan deden om het hem toch naar de zin te maken. Zijn laatste gang in een politiewagen moest er eentje worden van groot kaliber. Het kleine kale hoofdje met...

Lees verder » [post-views]